کامپیوتر

آشنایی با معماری شبکه دسترسی ‌اینترنت پرسرعت

نویسنده : فاطمه زارعی - ساعت ۳:۳٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ شهریور ،۱۳۸٧

آشنایی با معماری شبکه دسترسی ‌اینترنت پرسرعت

اشاره :
اینترنت و دسترسی به آن، به بخش لازم و جدایی‌ناپذیر زندگی و کار میلیون‌ها نفر از ساکنان جهان بدل شده است. کار روی اینترنت، تفریح روی اینترنت و حتی زندگی روی اینترنت! خواسته خیل عظیمی از جوانان هر کشور را تشکیل می‌دهد. امروزه، یکی از معیارهای پیشرفت یا عقب‌ماندگی هر کشور عملاً تعداد مشترکان اینترنتی آن است. از طرف دیگر، دسترسی سنتی به اینترنت از طریق خطوط کُند و عذاب‌آور تلفنی، دیگر جوابگوی بسیاری از انتظارات کاربران نیست. بنابراین در عمل ملاک و معیار سازگاری هر جامعه با فضای مجازی اینترنتی، به میزان گستردگی دسترسی پرسرعت یا به زبان فنی‌تر باندپهن ‌(Broadband Access) مربوط می‌شود. اینترنت پرسرعت نه تنها برای پاسخگویی به نیاز روزافزون کاربران معرفی شده است، بلکه خود به صورت بستری برای ارائه انواع و اقسام خدمات ارتباطی همچون تلفن اینترنتی (VoIP)، تلویزیون اینترنتی (IPTV) و مانند آن‌ها به‌کار گرفته می‌شود. اولین و مهم‌ترین انتخاب هر شرکت فراهم‌کننده خدمات دسترسی پرسرعت به اینترنت (موسوم به PAP)، معماری شبکه دسترسی است که البته بخش فیزیکی آن (توپولوژی، فواصل کابل‌ها، و وجود یا عدم وجود فیبرنوری) معمولاًً تحت کنترل و اراده این شرکت‌ها نیست (مگر آن‌که خود آن‌ها شرکت‌های مخابرات تلفنی باشند). بنابراین آنچه در حوزه کنترل این شرکت‌ها می‌ماند، گزینش صحیح پروتکل‌های ارتباطی همچون DHCP ،L2TP ،PPPoA ،PPPoE است که در ادامه با نقاط قوت و ضعف هر یک از آن‌ها آشنا می شویم.

در صنعت خدمات مخابراتی و ارتباطی، شرکت‌های کهنه کار تلفن با اتکا به میلیون‌ها کیلومتر کابل، فیبر و بسترهای آماده و فراهمِ خود از طرفی و شرکت‌های نوظهور با اتکا به فناوری و روش‌های نوین از طرف دیگر، پا به این عرصه گذاشته‌اند تا به رقابت بپردازند و از این خوان پرنعمت سهمی نصیب خود کنند. در ایران نیز، در چند سال اخیر شاهد حضور شرکت‌های فراهم کننده خدمات دسترسی (PAP) هستیم که البته به دلایل بسیاری که از حوصله این نوشتار خارج است، هنوز نتوانسته‌اند نیازهای روزافزون جمعیت جوان و تحصیلکرده کشور را پاسخ گویند.

از دیدگاه فنی، مودم‌های ADSL یکی از مناسب‌ترین گزینه‌های ایجاد دسترسی به اینترنت پرسرعت در سراسر جهان محسوب می‌شوند و در مرکز ثقل تجارت شرکت‌های فراهم‌کننده خدمات دسترسی قرار دارند. البته به کارگیری این مودم‌ها بدون چالش‌ نیز نیست. برای مثال، مشکلات ارائه خدمات در ابعاد کلان، هزینه‌های نصب که با توجه به لزوم اعزام متخصصان به محل سکونت یا کار کاربران افزایش می‌یابد، حفظ امنیت و جلوگیری از استفاده‌های غیرمجاز، برخی از این مشکلات به حساب میآیند.

ADSL انواع متعددی دارد، ولی دسترسی به سرعت‌های تا چند ده مگابیت بر ثانیه با آن امکانپذیر است. البته سرعت معمول در سمت دریافت (Downstream) معمولاً میان 348Kbps تا 1Mbps و سرعت ارسال (Upstream) معمولاً کمتر از 224kbps در نظر گرفته می‌شود.

در واقع زیرساختار ارتباطی شبکه‌های دسترسی مبتنی بر ADSL فرق چندانی با سایر گزینه‌های متداول دسترسی پرسرعت همچون مودم‌های کابلی ندارد. مهم‌ترین مشخصه این شبکه‌ها، ترکیب و تجمیع ترافیک ارتباطی گروه بزرگی از مشترکان در لبه شبکه (Edge) و ارسال این ترافیک یکپارچه به سمت هسته اینترنت
(Core) از طریق لینک‌های بسیار سریع مخابراتی است. لبه شبکه علاوه بر تجمیع ترافیک‌ها، بسیاری از عملیات مدیریتی و امنیتی را نیز برعهده دارد و از این لحاظ یکی از مهم‌ترین عناصر این ساختار به‌شمار می‌رود.

شکل 1 مدل ساده شده‌ای از یک شبکه دسترسی مبتنی بر مودم‌های DSL را نشان می‌دهد. اگر از سمت راست تصویر شروع کنیم، در اولین مرحله کامپیوتر استفاده کننده قرار دارد که به یک مودم ADSL متصل است. ازآنجا زوج سیم خط تلفن را داریم که تا نزدیک‌ترین مرکز مخابراتی امتداد یافته است.

شکل 1- نمایی ساده از شبکه دسترسی مبتنی بر DSL

لبته کاربران با به کارگیری جداکننده‌های نسبتاً ارزان قیمت (Splitter) در محل خود قادر به استفاده همزمان از سیم تلفن خود برای اتصال به گوشی تلفن و مودم خواهند بود. در هر حال، خطوط چندین مشترک در محل مرکز مخابراتی با دستگاهی موسوم به متمرکز‌کننده DSL یا (DSLAM) روی یک ترانک مخابراتی جمع می‌شوند. ترافیک ارسالی از چندین DSLAM نیز به نوبه خود در یکی از مراکز اصلی مخابراتی تجمیع می‌شود و به یک روتر سریع ارسال می‌گردد که نقطه ورود به اینترنت به حساب می‌آید.

چالش‌های پیش‌رو
ایجاد شبکه‌های بزرگ دسترسی مبتنی بر ADSL با یک چالش ساده، و در عین حال دشوار روبه‌روست و آن هم، سهولت به کارگیری است. اصولاً تا وقتی به‌کارگیری یک سرویس برای عموم مردم امکانپذیر نباشد، استقبال از آن در حد محدود باقی می‌ماند. بنابراین درگام اول باید نصب و پیکربندی مودم ADSL به سادگی و توسط خود کاربر امکانپذیر باشد. به این ترتیب، علاوه بر این‌که کاربران احساس رضایت بیشتری خواهند کرد، لزومی به اعزام پرهزینه نیروی فنی شرکت به درِ منازل کاربران نخواهد بود.

چالش بزرگ دیگر، نحوه تخصیص آدرس‌ها است. می‌دانیم که هر مشترک برای ارتباط با اینترنت به تنظیم یک آدرس روی دستگاه کامپیوتر خود نیاز دارد که باید منحصر به‌فرد باشد. همین عمل بسیار ساده، برای خیل عظیمی از کاربران یک مشکل جدی است. این چالش و موارد مرتبطی همچون تدارک ارتباط، حفظ امنیت آن و ایجاد امکان اتصال همزمان چند کامپیوتر به خط دسترسی، همگی به راه‌حل‌های ساده و حتی‌المقدور خودکار نیاز دارند که قاعدتاً یافتن جواب مناسب برای آن‌ها بر عهده شرکت فراهم‌کننده خدمات است.

گزینه‌های فنی
راه‌حل اساسی چالش‌های حوزه نرم‌افزاری فرایند ارتباط، اجرای یک پروتکل بین کاربر و فراهم‌کننده خدمات است. این پروتکل از نوع پروتکل‌های محلی است که به منظور وظایفی مشخص میان دو نقطه اجرا می‌شوند و در ارتباطات خارج از آن حوزه نقش ندارند. در حال حاضر چهار گزینه در این خصوص وجود دارد که هر یک مزایا و نقاط ضعف منحصر به خود را دارند:

- آدرس دهی ثابت Static IP Address) IP )

- پروتکل پیکربندی پویای میزبان (Dynamic Host Configuration Protocol :DHCP)

- پروتکل تونل‌زنی لایه2 Layer 2 Tunneling Protocol :L2TP)

- پروتکل نقطه به نقطه روی PPPoA) ATM ) و روی PPPoE) Ethernet)

گزینه اول (آدرس دهی ثابت IP)
اولین و در واقع ابتدایی‌ترین راه حل، تخصیص یک آدرس IP به هر کاربر است که خود به تنظیم آن روی کامپیوتر خود اقدام می‌کند. این روش اساساً یک پروتکل نیست، تنها یک راه‌حل سریع برای مشکل است که از ابعادی گسترده برخوردار است. برای مثال، مشکل استفاده همزمان چند کامپیوتریک کاربر از ارتباط ADSL به این ترتیب حل نمی شود.

گزینه دوم (DHCP)
این پروتکل اساساً برای این منظور طراحی شده است که پیکربندی IP را روی کامپیوتر کاربران به صورت خودکار انجام دهد. این پروتکل در شبکه‌های محلی سازمانی نیز از کاربرد گسترده‌ای برخوردار است؛ به‌‌ویژه در مورد پایانه‌هایی که به طور موقت به این شبکه‌ها متصل می‌گردند (برای مثال کامپیوترهای Laptop ،(DHCP یک جهش محسوس نسبت به روش آدرس‌دهی ثابت محسوب می‌شود.

فرایند کار بسیار ساده و در عین حال کارامد است. هر بار که یک کامپیوتر متصل به شبکه دسترسی فعال می‌شود، به طور خودکار پارامترهای مربوط به IP (همچون آدرس) را از یک سرور مرکزی دریافت می‌کند. این معماری از انعطاف‌پذیری بالایی برخوردار است، امکان کار همزمان چند دستگاه PC، پشتیبانی از امکان جابه‌جایی محل استفاده کاربران، سهولت پیکربندی از جانب کاربر و مدیریت آن از جانب فراهم‌کننده، از مزایای این پروتکل محسوب می‌گردند.

گزینه سوم (L2TP)
این پروتکل به عنوان یک گزینه نسبتاً جدیدتر برای شبکه‌های دسترسی باندپهن مطرح شده است و با ایجاد یک تونل مجازی از داخل شبکه اینترنت کاربر را به هر نقطه مشخصی متصل می‌کند و کلیه تنظیمات لازم برای برقراری سرویس از داخل این تونل بر تجهیزات کاربر اعمال می‌گردد. L2TP در عمل یک شبکه مجازی یا
Virtual Private Network) VPN) روی شبکه فراهم کننده ایجاد می‌کند که از امنیت خوبی برخوردار است، ولی درعوض پیچیدگی و سرباره بیشتری دارد؛ به‌ویژه در شبکه‌های بزرگ دسترسی با چندین هزار کاربر، مدیریت این تونل‌ها دشوار خواهد بود.

گزینه چهارم (PPP)
این پروتکل براساس پروتکلی بسیار موفق، موسوم به پروتکل نقطه به نقطه (Point to Point Protocol :PPP) شکل می‌گیرد، دو حالت متداول استفاده از این پروتکل در شبکه‌های دسترسی باند پهن عبارتند از: PPP روی اترنت
(PPPoE) و PPP روی PPPoA) ATM) که ترکیبی از آن‌ها موسوم به PPPoEoA نیز به کار گرفته شده است. PPP علاوه بر این‌که از انعطاف و سهولت در استفاده برخوردار است، سطحی از ایمنی را برای استفاده‌کننده فراهم می‌کند.

به همین خاطر معمولاً اولین گزینه بسیاری از فراهم‌کنندگان خدمات دسترسی باند پهن به شمار می‌رود؛ هر چند به لحاظ قدمت دست کمی از خود اینترنت ندارد! (برای بار اول در سال 1989 تحت کدهای 1171و 1172 توسط سازمانIETF استاندارد گردید). این پروتکل تا به حال، چند مرتبه دستخوش اصلاح و ارتقا گردیده که آخرین آن مربوط به سال 1994 (استاندارد RFC 1661) است.

البته در شروع، PPP به منظور پروتکل ارتباطی میان تجهیزات مخابراتی (به‌ویژه مسیریاب‌ها) و روی خطوط متداول مخابراتی (همچون E1) پدید آمد و به همین منظور به سازوکار‌هایی جهت مقابله با کیفیت پایین این خطوط مجهز نشده و به صورت ارتباط‌گرا (Connection-Oriented) طرح گردیده است. این خصوصیت بر سطح ایمنی این پروتکل نیز تأثیر مثبت دارد؛ چرا که تمامی بسته‌ها لزوماً باید به یک آدرس مشخص ارسال گردند.

در اوایل دهه1990، PPP را به منظور کار روی خطوط تلفنی (dialup line) اصلاح نمودند. تفاوت اصلی، افزودن نوعی سازوکار دست به دست دادن (handshake) در شروع برقراری ارتباط میان طرفین ارتباط است. معمولاً در این‌گونه ارتباطات یک دستگاه موسوم به سرور دوردست (RAS)، معتبربودن کاربر را از روی شناسه و کلمه رمز وارد شده بررسی می‌کند و تنها پس از حصول اطمینان از مجاز بودن کاربر، فرایندهای لازم جهت پیکربندی و تنظیم خودکار آدرس IP توسط PPP انجام می‌شود. وجود ویژگی‌های فوق باعث شده است، PPP عملاً به صورت جزء ثابتی از سیستم‌عامل ا‌غلب کامپیوترهای شخصی در دنیا درآید.

تمامی مزایای PPP روی خطوط تلفنی به سادگی در محیط دسترسی باند پهن نیز قابل استفاده است. البته فناوری‌های دسترسی همچون ADSL و مودم‌های کابلی برخلاف مدارات مخابراتی، از نوعی فرایند به‌اشتراک‌گذاری منابع استفاده می‌کنند و PPP در جهت کار در این محیط‌ها نیازمند برخی اصلاحات است. با توجه به این‌که مودم‌های ADSL بر پایه فناوری ATM کار می‌کنند، PPPoA که در سال 1998 تحت کد RFC 2304 استاندارد گردید، برای این منظور پیشنهاد شد.

در محیط شبکه دسترسی باند پهن به جای RAS عنصری موسوم به RAS) BRAS باند پهن) نقطه اختتام ارتباطاتPPP محسوب می‌گردد. این دستگاه که بعضاً به نام روتر تجمیع یا به سادگی تجمیع‌کننده (Aggregator) نیز نامیده می‌شوند معمولاً در دفاتر مرکزی شرکت‌های فراهم‌کننده خدمات قرار می‌گیرد و قادر به دریافت هزاران ارتباط PPPoA به صورت یک‌جا می‌باشد.

برقراری ارتباط، مستلزم نصب نرم‌افزارهای پیچیده و کارت‌های رابط ATM روی کامپیوتر استفاده‌کننده است که معمولاً به منظور کاهش پیچیدگی از دیدگاه کاربر، عناصر فوق در مودم سمت کاربر تعبیه می‌گردند و ارتباط PPPoA عملاً میان مودم ودستگاه BRAS اجرا می گردد. شکل 2 یک ارتباط PPPoA و ترکیب پروتکل‌های ارتباطی مورد استفاده را در هر یک از نقاط ارتباط نشان می‌دهد.

شکل 2- ترکیب پروتکل ها در ارتباطات مبتنی بر PPPoEoA

شکل 3 ترکیب پروتکل ها در ارتباطات مبتنی بر PPPoEoA

اجرای پروتکل PPPoA روی مودم سمت مشتری یعنی ATU-R شروع شده در BRAS در مرکز فراهم کننده خدمات خاتمه می‌یابد. یک ارتباط دائمی از نوع ATM موسوم به PVC وظیفه حمل اطلاعات را میان دو نقطه برعهده دارد.BRAS به نوبه خود تمامی PVCهای متصل به خود را در یک جریان IP ترکیب می‌کند که به روترهای شبکه اینترنت متصل می‌گردند.

استفاده از اترنت به جای ATM، در شبکه‌های دسترسی، منجر به ساده‌سازی کل فرایند می‌گردد. با توجه به وجود اتصال اترنتی روی اغلب کامپیوترهای شخصی (موسوم به ارتباط LAN) به تبدیل میان پروتکل‌ها نیازی نخواهد بود. گونه جدیدی از PPP به موسوم به PPPoE (استاندارد RFC 2304 در سال 1999) که معمولاً روی همان کامپیوتر شخصی اجرا می‌گردد، به این منظور پدید آمده است. فراهم‌کنندگان خدمات دسترسی این پروتکل را روی یک سی‌دی در اختیار مشتریان خود قرار می‌دهند که معمولاً همراه با مجموعه‌ای از نرم‌افزارهای کمکی به صورت یکجا عرضه می‌گردد.

یکی از مشکلات پروتکل PPPoA، حذف کامپیوتر شخصی استفاده کننده از مسیر PPP است. به شکلی که حتی پس از خاموش شدن این کامپیوتر از دیدگاه فراهم‌کننده خدمات هنوز هم ارتباط برقرار است و این امر علاوه بر اتلاف منابع، باعث برخی مشکلات امنیتی نیز می‌گردد. تنها راه‌حل، گسترش ارتباط PPP تا کامپیوتر مشتری است، ولی گزینه‌ افزودن کارت رابط ATM به PC، گران و پیچیده است.

راه حل بهتر، به کارگیری PPP روی اترنتی است که خود روی ATM اجرا می‌شود، یعنی PPPoEoA البته پروتکل PPPoEoA هنوز به صورت استاندارد درنیامده است. با این وجود، استفاده از آن در میان فراهم‌کنندگان خدمات دسترسی بسیار متداول گردیده است. در این حالت PC تنها نیازمند اجرای PPPoE است. این جریان در مودم به داخل ATM کپسوله شده و تا رسیدن به BRAS در همین شرایط باقی می‌ماند و در این نقطه پس از رهایی از ATM و اترنت، به صورت جریان IP وارد اینترنت می‌شود. شکل 3 ترکیبات پروتکلی را در این نوع ارتباط نشان می‌دهد.

	Static IP	DHCP	L2TP	PPPoA	PPPoE	PPPoEoA
تنظیم خودکار آدرس‌های IP		•	•	•	•	•
پشتیبانی از مودم‌های کابلی‌	•	•	•		•
پشتیبانی از مودم‌های DSL	•	•	•	•	•	•
امکان برقراری چند نشست ارتباطی‌			•	•	•	•
امکان کار با چند کامپیوتر	•	•	•		•	•
امکان گزینش شبکه‌			•	•	•	•
کنترل کیفیت ارتباط‌				•		•
لزوم استفاده از نرم افزار سمت استفاده‌کننده‌			•		•	•
امکان تعیین هویت استفاده‌کننده‌			•	•	•	•
جدول 1- مقایسه مشخصات پروتکل‌های شبکه دسترسی

مقایسه گزینه‌ها با یکدیگر
هر یک از ترکیبات بررسی شده در این نوشتار، گونه‌ای از اتصال به اینترنت را نشان می دهند که دارای مزایا و معایب خاص خود هستند. جدول 1 خلاصه‌ای از مشخصات این ترکیبات را نشان می‌دهد. البته فراهم‌کنندگان خدمات دسترسی برحسب مدل تجاری خود یک یا چند ترکیب را انتخاب می‌کنند که ترکیبات مبتنی‌بر PPP معمولاً یکی از آن‌هاست.

نظرات ()

اصطلاحات شبکه های کامپیوتری

نویسنده : فاطمه زارعی - ساعت ۳:۳٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ شهریور ،۱۳۸٧

(( اصطلاحات شبکه های کامپیوتری ))

مقدمه :

امروزه اهمیت شبکه های رایانه بر هیچ کس پوشیده نیست . با توجه به مزیت های مختلف آنها (کاهش هزینه ، صرفه جویی در وقت ، حذف محدودیت های جغرافیایی و ...) ، شاهد پیشرفت روزافزون این شاخه علمی می شویم . به همین دلیل اگر دیر بجنبیم از قافله عقب می مانیم ، به همین دلیل بنده در این مقاله به اصطلاحات مربوط به شبکه های کامپیوتری پرداخته ام .

• ( DTE ( Data Terminal Equipment : منبع و گیرنده داده ها را در شبکه های رایانه ای DTE می گویند .

• ( DCE ( Data Communication Equipment : تجهیزاتی که مشخصات الکتریکی داده ها را با مشخصات کانال داده ها تطبیق می دهد مانند مودم .

• (B.W ( Band width : پهنای باند یا محدوده ای که در آن امواج آنالوگ بدون هیچ افتی حرکت می کنند .

• Noise : نویز یا پارازیت به امواج الکتریکی مزاحم می گویند که موجب اختلال در انتقال داده ها می شود .

• Bps : سرعت انتقال داده ها یا بیت در ثانیه.

• Network : ‌شبکه .

• Share : به اشتراک گذاری داده ها و منابع سخت افزاری برای استفاده همه کامپیوتر های موجود در شبکه .

• Time Sharing : نوعی شبکه در قدیم که از یک Main Frame به عنوان سرور استفاده می کردند .

• ( LAN ( Local area network : شبکه های محلی و کوچک .

• ( MAN ( Metropolition area network : شبکه های شهری .

• ( WAN ( Wide area network : شبکه های گسترده همانند اینترنت .

• Node : به هر کامپیوتر وصل به شبکه Node یا گره می گویند .

• Server : سرویس دهنده .

• Client : سرویس گیرنده .

• Peer - to - Peer : شبکه های نظیر به نظیر که در آن هر کامپیوتری هم سرویس دهنده هست و هم سرویس گیرنده ) .

• Server – Based : شبکه های بر اساس سرویس دهنده که در آن یک یا چند کامپیوتر فقط سرویس دهنده و بقیه کامپیوتر ها سرویس گیرنده هستند .

• Topology : توپولوژی به طرح فیزیکی شبکه و نحوه آرایش رایانه ها در کنار یکدیگر می گویند .

• BUS : توپولوژی خطی که در آن رایانه ها در یک خط به هم وصل می شوند . در این توپولوژی رایانه اول و آخر به هم وصل نیستند .

• Ring : توپولوژی حلقوی که بصورت یک دایره رایانه ها به هم وصلند و در این توپولوژی رایانه اول و آخر به هم وصلند .

• STAR : توپولوژی ستاره ای که در آن از یک هاب به عنوان قطعه مرکزی استفاده می شود . و رایانه ها به آن وصل می شوند .

• Collision : برخورد یا لرزش سیگنال ها .

• NIC : کارت شبکه .

• ‍Coaxial : نوعی کابل که به کابل های هم محور معروف است و دو نوع دارد ، و در برپایی شبکه ها به کار می رود . و دارای سرعت 10 مگابیت در ثانیه است .

• TP ( Twisted Pair : کابل های زوج به هم تابیده هستند و دو نوع دارند ، و در برپایی شبکه ها به کار می رود . و حداکثر دارای سرعت 100 مگابیت در ثانیه است .

• Fiber Optic : کابل فیبر نوری که در برپایی شبکه ها به کار می رود و سرعت بسیار بالایی ( بیش از 1 گیگا بیت در ثانیه ) دارد.

• Thinnet : کابا کواکسیال ( هم محور ) نازک با پشتیبانی 185 متر بدون تقویت کننده .

• Thiknet : کابا کواکسیال ( هم محور ) ضخیم با پشتیبانی 500 متر بدون تقویت کننده .

• (UTP ( Unshielded T.P : نوعی کابل زوج به هم تابیده بدون حفاظ که شامل پنج رده می باشند .

• ( STP ( Shielded T.P : نوعی کابل زوج به هم تابیده دارای حفاظ می باشد .

• Rack : در شبکه های T.P. بزرگ برای جلوگیری از اشغال فضای زیاد توسط کابل ها مورد استفاده قرار می گیرد .

• Patch panel : دستگاهی که بین هاب و کابل قرار می گیرد .

• RJ-45 : فیش های مربوط به کابل های T.P. هستند .

• IRQ :‌ وقفه .

• Base I/O Port : آدرس پایه ورودی و خروجی .

• Base Memory : آدرس پایه حافظه .

• Boot ROM : قطعه ای برای بالا آوردن شبکه هایی که در آن هیچگونه دیسکی برای بالا آوردن نیست ( شبکه های Disk less ) .

• Wireless : بی سیم .

• ( WLAN ( Wireless LAN : شبکه هایی محلی بی سیم .

• ( AP ( Access Point : دستگاهی که یک کامپیوتر بی سیم را به یک شبکه LAN وصل می کند .

• ‍Cell : محدوده ای را که یک AP تحت پوشش دارد را سلول ( Cell ) می گویند .

• Protocol : پروتکلها ، قوانین و روالهایی برای ارتباط هستند و یک شبکه برای برقراری ارتباط از این قوانین استفاده می کند .

• OSI : استاندارد OSI برای برقراری ارتباط دو رایانه ، وظایف را به هفت قسمت تقسیم کرده و به 7 لایه OSI معروف شده اند و به ترتیب ( فیزیکی – پیوند داده ها – شبکه – انتقال – جلسه – نمایش و کاربردی ) می باشند .

• پروژه 802 : نوعی پروتکل برای اجزای فیزیکی شبکه های LAN می باشد .

• CSMA/CD : نوعی روش دسترسی به خط با استفاده از روش گوش دادن به خط .

• Token Ring : روش عبور نشانه که در شبکه های حلقوی به کار می رود ، از انواع روش دسترسی به خط است .

• MAU : وسیله ای مانند هاب ، اما در شبکه های حلقوی به کار می رود .

• Novell Netware‌ : نوعی سیستم عامل برای شبکه .

• Unix : نوعی سیستم عامل برای شبکه .

• Windows NT Server & Windows 2000 Advanced Server : نوعی سیستم عامل برای شبکه .

• Search Engine : موتور جستجو .

• معماری شبکه : به ترکیبی از استانداردها ، پروتکل ها و توپولوژی ها معماری شبکه می گویند .

نظرات ()

شبکه

نویسنده : فاطمه زارعی - ساعت ۳:۳۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ شهریور ،۱۳۸٧

شبکه های بدون کابل

شبکه های بدون کابل یکی از چندین روش موجود بمنظور اتصال چند کامپیوتربیکدیگر و ایجاد یک شبکه کامپیوتری است . در شبکه های فوق برای ارسال اطلاعات بین کامپیوترهای موجود در شبکه از امواج رادیوئی استفاده می شود.

مبانی شبکه های بدون کابل

تکنولوژی شبکه های بدون کابل از ایده " ضرورتی به کابل ها ی جدیدنمی باشد" ، استفاده می نمایند. در این نوع شبکه ها ، تمام کامپیوترها با استفاده از سیگنال هائی رادیوئی اقدام به انتشار اطلاعات مورد نظر برای یکدیگر می نمایند. این نوع شبکه ها دارای ساختاری ساده بوده و براحتی می توان یک کامپیوتر متصل به این نوع از شبکه ها را مکان های دیگر استقرار و کماکن از امکانات شبکه بهره مند گردید مثلا" در صورتیکه این نوع شبکه ها را در یک فضای کوچک نظیر یک ساختمان اداری ایجاد کرده باشیم و دارای یک کامپیوتر laptop باشیم که از کارت شبکه مخصوص بدون کابل استفاده می نماید ، در هر مکانی از اداره مورد نظر که مستقر شده باشیم با استفاده از Laptop می توان بسادگی به شبکه متصل و از امکانات مربوطه استفاده کرد.

شبکه های کامپیوتری از نقظه نظر نوع خدمات وسرویس دهی به دو گروه : نظیر به نظیر و سرویس گیرنده / سرویس دهنده نقسیم می گردند. در شبکه های نظیر به نظیر هر کامپیوتر قادر به ایفای وظیفه در دو نقش سرویس گیرنده و سرویس دهنده در هر لحظه است . در شبکه های سرویس گیرنده / سرویس دهنده ، هر کامپیوتر صرفا" می تواند یک نقش را بازی نماید. ( سرویس دهنده یا سرویس گیرنده ) . در شبکه های بدون کابل که بصورت نظیر به نظیر پیاده سازی می گردنند ، هر کامپیوتر قادر به ارتباط مستقیم با هر یک از کامپیوترهای موجود در شبکه است . برخی دیگر از شبکه های بدون کابل بصورت سرویس گیرنده / سرویس دهنده ، پیاده سازی می گردند. این نوع شبکه ها دارای یک Access point می باشند. دستگاه فوق یک کنترل کننده کابلی بوده و قادر به دریافت و ارسال اطلاعات به آداپتورهای بدون کابل ( کارت های شبکه بدون کابل ) نصب شده در هر یک از کامپیوترها می باشند.

چهار نوع متفاوت از شبکه های بدون کابل وجود دارد ( از کند و ارزان تا سریع و گران )

-BlueTooth

- IrDA

- HomeRF)SWAP)

- WECA)Wi-Fi)

شبکه های Bluetooth در حال حاضر عمومیت نداشته و بنظر قادر به پاسخگوئی به کاربران برای شبکه ها ی با سرعت بالا نمی باشند. IrDA)Infrared Data Association) استانداردی بمنظور ارتباط دستگاههائی است که از سیگنال ها ی نوری مادون قرمز استفاده می نمایند. استاندارد فوق نحوه عملیات کنترل از راه دور، ( تولید شده توسط یک تولید کننده خاص ) و یک دستگاه راه دور ( تولید شده توسط تولید کننده دیگر ) را تبین می کند. دستگاههای IrDA از نورمادون قرمز استفاده می نمایند.

قبل از بررسی مدل های SWAP و Wi-Fi لازم است که در ابتدا با استاندارد اولیه ای که دو مد ل فوق بر اساس آنها ارائه شده اند ، بیشتر آشنا شویم . اولین مشخصات شبکه های اترنت بدو ن کابل با نام IEEE 802.11 توسط موسسه IEEE عرضه گردید. در استاندارد فوق دو روش بمنظور ارتباط بین دستگاهها با سرعت دو مگابیت در ثانیه مطرح شد. دو روش فوق بشرح زیر می باشند :

- DSSS)Direct-sequence spread spectrum)

- FHSS)Frequency-hopping spread spectrum)

دو روش فوق از تکنولوژی FSK)Frequency-shift keying) استفاده می نمایند. همچنین دو روش فوق از امواج رادیوئی Spread-spectrum در محدوده 4/ 2 گیگاهرتز استفاده می نمایند.

Spread Spectrum ، بدین معنی است که داده مورد نظر برای ارسال به بخش های کوچکتر تقسیم و هر یک از آنها با استفاده از فرکانس های گسسته قابل دستیابی در هر زمان ، ارسال خواهند شد. دستگاههائی که از DSSS استفاده می نمایند ، هر بایت داده را به چندین بخش مجزا تقسیم و آنها را بصورت همزمان با استفاده از فرکانس های متفاوت ، ارسال می دارند. DSSS از پهنای باند بسیار بالائی استفاده می نماید ( تقریبا" 22 مگاهرتز ) دستگاههائی که از FHSS استفاده می نمایند ، دریکزمان پیوستهکوتاه ، اقدام به ارسال داده کرده و با شیفت دادن فرکانس (hop) بخش دیگری از اطلاعات را ارسال می نمایند. با توجه به اینکه هر یک از دستگاههای FHSS که با یکدیگر مرتبط می گردند ، بر اساس فرکانس مربوطه ای که می بایست Hop نمایند و از هر فرکانس در یک بازه زمانی بسیار کوتاه استفاده می نمایند ( حدودا" 400 میلی ثانیه ) ، بنابراین می توان از جندین شبکه FHSS در یک محیط استفاده کرد( بدون اثرات جانبی ) . دستگاههای FHSS صرفا" دارای پهنای باند یک مگاهرتز و یا کمتر می باشند.

HomeRFو SWAP

HomeRF ، اتحادیه ای است که استانداری با نام SWAP)Shared Wireless Access protocol) را ایجاد نموده است . SWAP دارای شش کانال صوتی متفاوت بر اساس استاندارد DECT و 802.11 است. دستگاههای SWAP در هر ثانیه 50 hop ایجاد و در هر ثانیه قادر به ارسال یک مگابیت در ثانیه می باشند. در برخی از مدل ها میزان ارسال اطلاعات تا دو مگابیت در ثانیه هم می رسد. ، توانائی فوق ارتباط مستقیم به تعداد اینترفیس های موجود در مجیط عملیاتی دارد. مزایای SWAP عبارتند از :

- قیمت مناسب

- نصب آسان

- به کابل های اضافه نیاز نخواهد بود

- دارای Access point نیست

- دارای شش کانال صوتی دو طرفه و یک کانال داده است

- امکان استفاده از 127 دستگاه در هر شبکه وجود دارد.

- امکان داشتن چندین شبکه در یک محل را فراهم می نماید.

- امکان رمزنگاری اطلاعات بمنظور ایمن سازی داده ها وجود دارد.

برخی از اشکالات SWAP عبارتند از :

- دارای سرعت بالا نیست ( در حالت عادی یک مگابیت در ثانیه )

- دارای دامنه محدودی است ( 75 تا 125 فوت / 23 تا 38 متر )

- با دستگاههای FHSS سازگار نیست .

- دستگاههای دارای فلز و یا وجود دیوار می تواند باعث افت ارتباطات شود.

- استفاده در شبکه های کابلی ، مشکل است .

تراتسیور بدون کابل واقعی بهمراه یک آنتن کوچک در یک کارت ISA , PCI و یا PCMCIA ایجاد( ساخته ) می گردد. در صورتیکه از یک کامپیوتر Laptopاستفاده می شود ، کارت PCMCIA بصورت مستقیم به یکی از اسلات های PCMCIA متصل خواهد شد. در کامپیوترهای شخصی ، می بایست از یک کارت اختصاصی ISA ، کارت PCI HomeRF و یا یک کارت PCMCIA بهمراه یک آداپتور مخصوص ، استفاده کرد. با توجه به ضرورت استفاده از کارت های اختصاصی ، صرفا" کامپیوترها را می توان در یک شبکه SWAP استفاده کرد. چاپگرهاو سایر وسائل جانبی می بایست مستقیما" به یک کامپیوتر متصل و توسط کامپیوتر مورد نظر بعنوان یک منبع اشتراکی مورد استفاده قرار گیرند.

اکثر شبکه های SWAP بصورت " نظیر به نظیر " می باشند . برخی از تولیدکنندگان اخیرا" بمنظور افزایش دامنه تاثیر پذیری در شبکه های بدون کابل ، Access point هائی را به بازار عرضه نموده اند. شبکه های HomeRf نسبت به سایر شبکه های بدون کابل ، دارای قیمت مناسب تری می باشند.

WECAو Wi-Fi

WECA)Wireless Ethernet Compatibility Alliance) رویکرد جدیدی را نسبت به HomeRF ارائه نموده است . Wi-Fi ، استانداردی است که به تمام تولیدکنندگان برای تولید محصولات مبتی بر استاندارد IEEE 802.11 تاکید می نماید . مشخصات فوق FHSS را حذف و تاکید بر استفاده از DSSS دارد. ( بدلیل ظرفیت بالا در نرخ انتقال اطلاعات ) . بر اساس IEEE 802.11b ، هر دستگاه قادر به برقراری ارتباط با سرعت یازده مگابیت در ثانیه است . در صورتیکه سرعت فوق پاسخگو نباشد ، بتدریج سرعت به 5/5 مگابیت در ثانیه ، دو مگابیت در ثانیه و نهایتا" به یک مگابیت در ثانیه تنزل پیدا خواهد کرد. بدین ترتیب شبکه از صلابت و اعتماد بیشتری برخوردار خواهد بود.

مزایای Wi-Fi عبارتند از :

- سرعت بالا ( یازده مگابیت در ثانیه )

- قابل اعتماد

- دارای دامنه بالائی می باشند ( 1.000 فوت یا 305 متر در قضای باز و 250 تا 400 فوت / 76 تا 122 متر در فضای بسته )

- با شبکه های کابلی بسادگی ترکیب می گردد.

- با دستگاههای DSSS 802.11 ( اولیه ) سازگار است .

برخی از اشکالات Wi-Fi عبارتند از :

- گران قیمت می باشند.

- پیکربندی و تنظیمات آن مشکل است .

- نوسانات سرعت زیاد است .

Wi-Fi سرعت شبکه های اترنت را بدون استفاده از کابل در اختیار قرار می دهد. کارت های سازگار با Wi-Fi بمنظور استفاده در شبکه های " نظیر به نظیر " وجود دارد ، ولی معمولا" Wi-Fi به Access Point نیاز خواهد داشت . اغلب Access point ها دارای یک اینترفیس بمنظور اتصال به یک شبکه کابلی اترنت نیز می باشند. اکثر ترانسیورهای Wi-Fi بصورت کارت های PCMCIA عرضه شده اند. برخی از تولیدکنندگان کارت های PCIو یا ISA را نیز عرضه نموده اند.

نظرات ()

شوخی با رایانه

نویسنده : فاطمه زارعی - ساعت ۳:۳۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ شهریور ،۱۳۸٧

خواجه عبدالله رایانه

ای خدا hard دلم Format مکن

Fild مرا خالی از برکت مکن

optoin غم را خدایا ON مکن

FILE اشکم را خدایا RUN مکن

DELTREE کن شاخه های غصه را

سردی و افسردگی را هر سه را

JUMPER شادی بیا تا set کنیم

system اندوه را reset کنیم

نام تو password درهای بهشت

آدرس E_MAIL سایت سرنوشت

ای خدا حرف دلم با کی زنم

HELP می خواهم که F1 می زنم

تقدیم به دوستان عزیز

نظرات ()

آشنایی با فناوری ADSL

نویسنده : فاطمه زارعی - ساعت ۳:۳٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ شهریور ،۱۳۸٧

آشنایی با فناوری ADSL

با گسترش کاربرد اینترنت در سراسر جهان و نفوذ ابزارهای ارتباط با اینترنت به تمام بخش‌های زندگی بشری، امکانات و فناوری‌های استفاده از اینترنت و ابزارهای آن نیز به شکل چشم‌گیری در حال تغییر و تحول است و روزانه ابزارهای جدیدی برای استفاده کارآمدتر و سریع‌تر از اینترنت به عنوان بستری برای استفاده از آخرین فناوری‌های روز به کاربران ارایه می‌شود. شاید بتوان یکی از دلایل این مسئله را تاثیر استفاده از اینترنت به عنوان ابزاری برای رشد و توسعه کشورها دانست.

به همین خاطر است که میزان استفاده از اینترنت توسط افراد یک جامعه به عنوان شاخصی برای میزان رشد و پیشرفت کشورها در نظر گرفته می‌شود و هر چه میزان استفاده از اینترنت توسط افراد و سازمان‌های یک کشور بیشتر باشد، آن کشور توسعه‌یافته‌تر خواهد بود. چه آن که، دسترسی سریع به اطلاعات به عنوان کلیدی‌ترین عامل در عصر حاضر همیشه مورد توجه افراد و سازمان‌ها و موسسات بوده است.

بر این اساس، استفاده از ابزارهای کارآمد برای اتصال به اینترنت و بهره‌گیری از امکانات اینترنت برای دسترسی بسیار سریع به آخرین اطلاعات و دانش روز امری بسیار ضروری است. استفاده از فناوری ADSL که برای برقراری ارتباط پرسرعت و بدون قطعی با اینترنت، طراحی و در اختیار کابران قرار گرفته است، می‌تواند به خوبی پاسخ‌گوی نیازهای یاد شده باشد و سهولت دسترسی مداوم به اینترنت را برای کاربران با سرعت قابل ملاحظه‌ای فراهم سازد.

با بهره‌گیری از فناوری( ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line کاربران قادر خواهند بود تنها با استفاده از یک خط تلفن، کامپیوتر و مودم ADSL بدون مشغول کردن خط تلفن، به صورت دایم و با سرعتی بالا به اینترنت متصل شوند. به سخنی دیگر، با استفاده از این فناوری، امکان استفاده‌ی دو منظوره از یک خط تلفن فراهم می‌گردد تا ضمن استفاده از خط تلفن برای مکالمه‌های تلفنی، از آن برای برقراری ارتباط پرسرعت و بدون قطعی با اینترنت و بدون هزینه‌ی پالس تلفن بهره جست.

در حقیقت، با استفاده از این فناوری، می‌توان از یک خط تلفن افزون بر انتقال صوت، برای انتقال داده نیز استفاده کرد تا ضمن این که خط تلفن به صورت عادی برای کاربردهای مکالمه و ارسال و دریافت نمابر مورد استفاده قرار می‌گیرد، برای انتقال داده نیز به کار گرفته شود. افزون بر امکان استفاده دو منظوه از یک خط تلفن، آنچه که این فناوری را از دیگر فناوری‌های اتصال به اینترنت متمایز ساخته، سرعت بالای آن است. به گونه‌ای که می‌توان با استفاده از ADSL با سرعتی تا 40 برابر بیشتر از اتصال از طریق شماره‌گیری تلفنی به اینترنت متصل شد.

در توضیح این فناوری و استفاده دو منظوره از یک خط تلفن باید گفت، اساس این فناوری بر مبنای استفاده از فضای خالی سیم‌های مسی تلفن قرار دارد. بدین ترتیب که سیم مسی تلفن همانند لوله‌ای‌ست که هنگام استفاده از تلفن برای مکالمه‌های صوتی، تنها قسمت اندکی از فضای آن به کار گرفته و مشغول می‌شود.

بر این اساس، به سادگی می‌توان از فضای استفاده نشده سیم مسی خط تلفن برای کاربردهای دیگر همچون انتقال داده‌ها آن هم با سرعت بالا و هم‌زمان با انتقال اطلاعات صوتی بهره گرفت. نکته‌ی جالب توجه آن که برای این کار تنها استفاده از یک دستگاه مودم ADSL و یک دستگاه تفکیک‌کننده Splitter کافی‌ست و کاربران نیازی به استفاده از تجهیزات پیچیده و خاضی برای این منظور ندارند و تنها با به کارگیری این دو و اتصال آنها به رایانه و خط تلفن می‌توانند به سادگی به ارتباط پرسرعت با اینترنت دسترسی یابند. نصب و راه‌اندازی این فناوری به سهولت انجام می‌شود و پس از به کارگیری آن، نیازی به شماره‌گیری برای اتصال به اینترنت وجود ندارد و با روشن کردن دستگاه کامپیوتر، به طور مستقیم اتصال به اینترنت نیز برقرار خواهد بود.

در حال حاضر، فناوری ADSL امکان دریافت داده‌ها را با سرعتی تا حد 8 Mbps و ارسال داده‌ها را با سرعتی تا حد 1 Mbps فراهم می‌آورد که بی‌گمان با پیشرفت دانش و فناوری روز و با توجه به این که فناوری ADSL به سرعت در حال پیشرفت و فراگیر شدن است، امکان افزایش این سرعت‌ها نیز وجود دارد.
گفتنی‌ست، استفاده از راهکار اینترنت پرسرعت (ADSL)، بستر بسیار مناسبی را برای استفاده از آخرین امکانات و فناوری‌های روز دنیا فراهم می‌سازد و کاربران به دلیل ارتباط پرسرعت و دایمی با اینترنت می‌توانند از مجموعه‌ی خدمات تکمیلی ADSL همچون امکان مشاهده فیلم‌ها و برنامه‌های تصویری درخواستــی از طریق اینتـــرنت و تلویزیــــون خانگی (Video on Demand)، امکان استفاده از بازی‌های اینترنتی (Gaming) و ... بهره گیرند.

چگونه سرعت و کیفیت خطوط ADSL را آزمایش کنیم؟
صفحه : 1

اشاره :
آیا از یک خط ADSL برای دسترسی به اینترنت استفاده می‌کنید؟ در این مقاله با چند روش ساده و کارآمد برای آزمایش کردن سرعت واقعی یک خط ADSL آشنا می‌شوید.

آیا از یک خط اینترنت پرسرعت از نوع ADSL استفاده می‌کنید؟ آیا احساس می‌کنید که سرعت خط مورد استفاده شما در حد انتظارتان نیست؟ آیا مایلید سرعت این خط را با سرعت دسترسی به اینترنت از طریق مودم مقایسه کنید تا بدانید چقدر بیشتر است؟ در مقاله‌ کوتاهی که پیش رو دارید، با چند روش ساده و کارآمد برای یافتن پاسخ همه این پرسش‌ها آشنا خواهید شد.

روشهای معرفی شده در این مقاله برای آزمایش خطوط Dialup معمولی، خطوط پرسرعت ADSL و به طور کلی تمام انواع خطوط دسترسی به اینترنت قابل استفاده هستند.

McAfee Internet Connection Speedometer

این روش یکی از ساده‌ترین و سریعترین روش‌هایی است که با استفاده از آن می‌توانید سرعت خط خود را آزمایش کنید.

برای این منظور کافی است اینجا را کلیک کنید. پنجره جدیدی باز می‌شود که شما را به صفحه ویژه‌ای از سایت مک‌آفی هدایت می‌کند. تا نمایش کامل این صفحه چند لحظه صبر کنید. در طول این چند ثانیه سایت مک آفی سرعت اتصال شما به اینترنت را آزمایش می‌کند و سپس نتیجه ارزیابی خود را به شکل یک سرعت سنج نمایش می‌دهد. همه چیز آنقدر واضح و روشن است که نیازی به توضیح بیشتر ندارد.

اگر از یک سرویس پرسرعت با ظرفیت اسمی 128 کیلوبیت برثانیه استفاده می‌کند باید عقربه سرعت سنج مک‌آفی عددی بالاتر از 100 را نمایش دهد. عدد دقیق را می‌توانید کنار کلمه Your Speed که به رنگ قرمز نوشته شده بخوانید.

دقت کنید که این آزمایش تنها سرعت اتصال شما را در همان لحظه نشان می‌دهد و برای بدست آوردن یک میانگین قابل قبول باید این آزمایش را چند بار در طول روز و به صورت تصادفی در لحظات مختلف تکرار کنید و میانگین آن را خودتان به صورت دستی حساب کنید تا برآورد واقع بینانه‌تری بدست آورید.

ZDNet Bandwidth Meter Test

این هم یک روش ساده و سرراست دیگر برای آزمایش سرعت اتصال شما به اینترنت است. برای این منظور باید اینجا را کلیک کنید. پنجره جدیدی که باز می‌شود که صفحه خاصی از سایت ZDNet را نمایش می‌دهد.

در این صفحه نوع اتصال شما به شبکه پرسیده می‌شود (پاسخ به بقیه سوالات مهم نیست) سپس در پایین صفحه دکمه Go را فشار دهید. در این هنگام سایت ZDNet شروع به ارزیابی سرعت اتصال شما می‌کند و نتیجه این ارزیابی پس از چند لحظه مانند تصویر زیر به نمایش در می آید.
نتیجه این آزمایش مانند آزمایش سایت مک‌افی فقط برای همان لحظه معتبر است و اگر مایلید یک برآورد واقع بینانه از سرعت خود بدست آورید باید این آزمایش را چند بار در طول شبانه روز و در ساعات مختلف تکرار کنید و میانگین آن را دستی حساب کنید.

توجه کنید که روش‌هایی مانند سرعت سنج مک‌آفی و ZDNet به تعداد گره‌ها یا Nodeهای شبکه‌ که در مسیر میان شما و سایت مقصد قراردارند و نیز سرعت رفت و برگشت داده‌ها در این مسیر وابسته است. بنابراین ممکن است عددی که هریک از این دو سایت و یا سایت‌های دیگر مشابه گزارش می‌کنند متفاوت باشند. از این رو بهتر است میانگینی از اعدادی که از سایت‌های مختلف بدست می‌آورید را معیار قراردهید.

برای مشاهده تصویر در ابعاد بزرگتر روی آن کلیک کنید

SG Broadband Tools

سایت SpeedGuide.net نیز مجموعه‌ای از ابزارهای سودمند برای آزمایش وضعیت اتصال به شبکه در اختیار علاقه‌مندان قرار داده است. به این ابزارها می‌توانید از طریق این نشانی دسترسی داشته باشید. برای استفاده از ابزارهای آنلاین SpeedGuide.net باید ابتدا به صورت رایگان در این سایت عضو شوید.

ساده‌ترین روشی که این سایت در اختیارتان می‌گذارد SG Speed Test نام دارد که با روشی مشابه روش سایت‌های مک آفی و ZDNet هنگام نمایش یک صفحه وب سرعت شما را آزمایش می‌کند. اما روش بکار رفته در این سایت اندکی دقیق‌تر از دو روش معرفی شده قبلی است زیرا سایت SG سعی می‌کند هنگام آزمایش یک فایل تصویری حجیم را روی کامپیوتر شما دانلود کند و چون این کار کمی طول می‌کشد، سایت SG فرصت بیشتری خواهد داشت تا یک میانگین واقع‌بینانه‌تر از سرعت اتصال شما به اینترنت بدست آورد. پس از پایان این آزمایش، شما به صفحه دیگری هدایت می‌شود که میانگین سرعت اتصال شما را گزارش می‌دهد. در شکل زیر سرعت یک اتصال Dialup گزارش شده است.


برای مشاهده تصویر در ابعاد بزرگتر روی آن کلیک کنید

Dslreports.com Speed Test

این سایت نیز ابزار آنلاین دیگری در اختیارتان قرار می‌دهد که به کمک آن می‌توانید سرعت اتصال خود به اینترنت را از طریق متصل شدن به سرورهای این سایت در اینترنت آزمایش کنید. نکته مهم درباره این سایت آنست که باید حتما قبل از استفاده از این سایت، ماشین مجازی جاوا را روی کامپیوتر خود نصب کنید و همانطور که در این سایت نوشته شده است سیستم Microsoft JVM همراه با ویندوز به کار این سایت نمی‌آید و باید نسخه سان مایکروسیستمز از جاوا را روی کامپیوتر خود نصب کنید.
برای نصب نسخه اصلی جاوا روی سیستم عامل خود می‌توانید به سایت جاوا مراجعه کنید.

نظرات ()

رایانه چیست؟

نویسنده : فاطمه زارعی - ساعت ۳:٢٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ شهریور ،۱۳۸٧

رایانه، یا کامپیوتر (به انگلیسی: Computer) ماشینی است که برای پردازش اطلاعات استفاده می‌شود.

نام

در زبان انگلیسی «کامپیوتر» به کسی می‌گفتند که محاسبات ریاضی را (بدون ابزارهای کمکی مکانیکی) انجام می‌داد. بر اساس «واژه‌نامه ریشه‌یابی Barnhart Concise» واژه کامپیوتر در سال ۱۶۴۶ به زبان انگلیسی وارد گردید که به معنی «شخصی که محاسبه می‌کند» بوده‌است و سپس از سال ۱۸۹۷ به ماشین‌های محاسبه مکانیکی گفته می‌شد. در هنگام جنگ جهانی دوم «کامپیوتر» به زنان نظامی انگلیسی و آمریکایی که کارشان محاسبه مسیرهای شلیک توپ‌های بزرگ جنگی توسط ابزار مشابهی بود، اشاره می‌کرد.

در اوایل دهه ۵۰ میلادی هنوز اصطلاح ماشین‌ حساب (computing machines) برای معرفی این ماشین‌ها به‌کار می‌رفت. پس از آن عبارت کوتاه‌تر کامپیوتر (computer) به‌جای آن به‌کار گرفته شد. ورود این ماشین به ایران در اوائل دهه ۱۳۴۰ بود و در فارسی از آن زمان به آن «کامپیوتر» می‌گفتند. واژه رایانه در دو دهه اخیر در فارسی رایج شده و به‌تدریج جای «کامپیوتر» را گرفت.

برابر این واژه در زبان‌های دیگر حتما همان واژه زبان انگلیسی نیست. در زبان فرانسوی واژه "ordinateur"، که معادل «سازمان‌ده» یا «ماشین مرتب‌ساز» می‌باشد به‌کار می‌رود. در اسپانیایی "ordenador" با معنایی مشابه استفاده می‌شود، همچنین در دیگر کشورهای اسپانیایی زبان computadora بصورت انگلیسی‌مآبانه‌ای ادا می‌شود. در پرتغالی واژه computador به‌کار می‌رود که از واژه computar گرفته شده و به معنای «محاسبه کردن» می‌باشد. در ایتالیایی واژه "calcolatore" که معنای ماشین حساب بکار می‌رود که بیشتر روی ویژگی حسابگری منطقی آن تاکید دارد. در سوئدی رایانه "dator" خوانده می‌شود که از "data" (داده‌ها) برگرفته شده‌است. به فنلاندی "tietokone" خوانده می‌شود که به معنی «ماشین اطلاعات» می‌باشد. اما در زبان ایسلندی توصیف شاعرانه‌تری بکار می‌رود، «tölva» که واژه‌ایست مرکب و به معنای «زن پیشگوی شمارشگر» می‌باشد. در چینی رایانه «dian nao» یا «مغز برقی» خوانده می‌شود. در انگلیسی واژه‌ها و تعابیر گوناگونی استفاده می‌شود، به‌عنوان مثال دستگاه داده‌پرداز («data processing machine»).

ادامه مطلب...

نظرات ()

به پرشین بلاگ خوش آمدید

نویسنده : پرشین بلاگ - ساعت ۳:۱۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۳ شهریور ،۱۳۸٧

بنام خدا

كاربر گرامي

با سلام و احترام

پيوستن شما را به خانواده بزرگ وبلاگنويسان فارسي خوش آمد ميگوييم.
شما ميتوانيد براي آشنايي بيشتر با خدمات سايت به آدرس هاي زير مراجعه كنيد:

http://help.persianblog.ir براي راهنمايي و آموزش
http://news.persianblog.ir اخبار سايت براي اطلاع از
http://fans.persianblog.ir براي همكاري داوطلبانه در وبلاگستان
http://persianblog.ir/ourteam.aspx اسامي و لينك وبلاگ هاي تيم مديران سايت

در صورت بروز هر گونه مشكل در استفاده از خدمات سايت ميتوانيد با پست الكترونيكي :
support[at]persianblog.ir

و در صورت مشاهده تخلف با آدرس الكترونيكي
abuse[at]persianblog.ir
تماس حاصل فرماييد.

همچنين پيشنهاد ميكنيم با عضويت در جامعه مجازي ماي پرديس از خدمات اين سايت ارزشمند استفاده كنيد:
http://mypardis.com

با تشكر

مدير گروه سايتهاي پرشين بلاگ
مهدي بوترابي

http://ariagostar.com

نظرات ()